The Diving Bell
Toeristische trekpleister

The Diving Bell

Dokkenwijk, Dublin, Graafschap Dublin, Republiek Ierland
(0 votes)
La Diving Bell sur Sir John Rogerson’s Quay. Photo <a href="https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Diving_Bell,_Dublin_(geograph_4921911).jpg">Rossographer / Diving Bell, Dublin</a>, <a href="https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/">CC BY-SA 2.0</a>.

Een victoriaanse machine om te ontdekken op de kades van de Liffey

Op de zuidoever van de Liffey steekt een hoge oranje constructie af tegen de glazen gevels van de Docklands. Je zou er zomaar langs kunnen lopen en denken dat het een oude kraan is. In werkelijkheid daalde de Diving Bell van Dublin af onder water. In deze duikklok van 90 ton konden zes mannen tegelijk op de rivierbodem werken, beschut tegen het water, om de funderingen van de kades voor te bereiden. Tegenwoordig geven een doorgang onder de machine en informatiepanelen een beeld van een bouwplaats waarvan het grootste deel onder de oppervlakte is verdwenen.

Waarom had Dublin een duikklok nodig?

Diepere kades voor grotere schepen

In de 19e eeuw betekende een haven uitbreiden meer dan alleen een nieuwe lijn op een kaart trekken. Er moest voldoende diepte zijn aan de voet van de kades, zodat schepen er konden aanleggen, en er moest een muur worden gebouwd die in het water stabiel bleef. In Dublin koos haveningenieur Bindon Blood Stoney voor zeer grote prefabblokken van beton. De blokken konden op het land worden gemaakt. De ondergrond ervoor moest echter rechtstreeks op de rivierbodem worden voorbereid.

De klok werd vervaardigd door Grendon and Co. in Drogheda en in 1866 aan de haven van Dublin geleverd. Volgens Dublin Port werd ze in 1871 in gebruik genomen en bleef ze in dienst tot 1958. Haar geschiedenis is op de schaal van de wijk te lezen. Stoney droeg bij aan de bouw van verschillende kademuren, waaronder die van Sir John Rogerson’s Quay en de verlenging van North Wall Quay. De machine die op de zuidoever staat opgesteld, laat zien hoe de kades werden gebouwd, ook in hun onzichtbare deel.

Hoe werkte de Diving Bell onder water?

Een open kamer op de bodem, waarin lucht het water terugdrong

Stel je een omgekeerd glas voor dat je in een gootsteen duwt: de lucht die erin opgesloten zit, voorkomt dat het water meteen alle ruimte inneemt. De Diving Bell maakte gebruik van een vergelijkbaar principe, maar dan op een heel andere schaal. Een drijvend platform bracht de machine boven de bouwplaats en liet haar vervolgens tot op de bodem zakken. De werkkamer was aan de onderkant open. Een nabijgelegen ponton pompte perslucht in de klok om het water op afstand te houden en de ploeg te laten werken.

De mannen kwamen via een verticale schacht vanaf het oppervlak naar binnen en gingen door een luchtsluis voordat ze de kamer bereikten. De nationale inventaris van het Ierse architecturale erfgoed beschrijft een vierkante kamer van ongeveer zeven meter per zijde en twee meter hoog. Eenmaal op de bodem moesten de arbeiders de grond onder hun voeten voorbereiden. Kijk je vanaf de kade naar de machine, let dan op de schacht boven de grote kamer. Die langgerekte vorm is te verklaren door de route die de ploeg tussen het oppervlak en de bouwplaats moest afleggen.

Zes arbeiders bereidden de ondergrond voor de blokken voor

Een ploeg kon uit zes mannen bestaan. Met pikhouweel en schop groeven en egaliseerden zij de bodem. Het uitgegraven materiaal ging in bakken die in de klok hingen en werd samen met de klok weer omhooggebracht. Daarna moesten de betonblokken worden geplaatst, die volgens de archieven van de haven van Dublin tot 350 ton konden wegen. De klok diende dus om hun plaatsing voor te bereiden. Het vervaardigen en plaatsen van de blokken behoorden tot andere fasen van de werkzaamheden.

Dezelfde archieven beschrijven een hitte die de werktijd in de kamer beperkte. Ook de terugkeer naar de oppervlakte vereiste vanwege de drukverandering een tussenstop in de luchtsluis. Die details geven reliëf aan het object dat je vandaag ziet. Zelfs met lucht die vanaf het ponton werd aangevoerd en een platform om de machine neer te laten, hing de kwaliteit van de funderingen nog altijd af van enkele mensen die met de hand onder het niveau van de Liffey werkten.

Wat is er vandaag onder de duikklok te zien?

Een openluchtexpositie op de kades

In 2015 opende Dublin Port Company de nieuwe inrichting rond de Diving Bell. De klok werd ongeveer twee meter opgetild op een stalen constructie, zodat er een doorgang onder de machine ontstond. Dat is het interessantste deel van het bezoek: vanaf de promenade zie je vooral haar massa en kleur. Zodra je eronderdoor loopt, begrijp je waar de werkkamer zich bevond. De panelen gaan in op de werking van de machine en op de rol van de haven in de ontwikkeling van de wijk.

De expositie is buiten te bekijken. Je kunt kort stoppen om het object te zien, of de tijd nemen om de panelen te lezen voordat je je wandeling voortzet. Voor een foto kun je een stukje teruglopen op de kade om de klok samen met de Liffey in beeld te brengen. Ga daarna dichter bij de steunconstructie staan om de onderkant van de kamer en de hoogte van de schacht beter te onderscheiden. Het contrast tussen de geklonken machine en de gebouwen van de Docklands vat op zichzelf al een deel van de geschiedenis van de wijk samen.

Waar kun je de Diving Bell in Dublin zien?

Een halte tussen de Samuel Beckett Bridge en Grand Canal Dock

De klok staat aan Sir John Rogerson’s Quay, op de zuidoever van de Liffey, ten oosten van de Samuel Beckett Bridge. Vanuit het centrum volg je de kades stroomafwaarts. Kom je vanaf de noordoever, steek dan de brug over en sla linksaf richting Grand Canal Dock. Het eenvoudigste herkenningspunt is de oranje constructie, die vanaf de promenade zichtbaar is.

Voor een wandeling rond het maritieme verleden van Dublin kun je de klok combineren met de Jeanie Johnston en EPIC, het museum van de Ierse emigratie, op de andere oever. Het zeilschip en het museum vertellen over vertrek en overtochten. De Diving Bell laat zien hoe de haven waar de schepen aanmeerden, werd gebouwd. Tussen deze bezoeken door laat de oversteek van de Liffey zien hoe de twee oevers van de Docklands rond de rivier met elkaar verbonden zijn.


Guide pratique

The Diving Bell

Les informations essentielles pour préparer votre visite avec les bons repères, les bons accès et les bonnes options de réservation.

Coordonnées GPS

53.34666, -6.23738

Horaires d'ouverture

Monument en openluchtexpositie op een openbare kade. De klok is zichtbaar vanaf de promenade.

Vérifiez les horaires et conditions d’accès avant votre départ, surtout en haute saison ou lors des jours fériés irlandais.
Tarifs

Vrij toegankelijk, zonder ticket of reservering.

Localisation

The Diving Bell sur la carte

Ga met je eigen auto naar Ierland

Bespaar 10 % met Brittany Ferries

Boek je overtocht naar Ierland vanuit Frankrijk, Spanje en Engeland en profiteer van een directe korting dankzij Guide-Irlande.com.

  • Je auto aan boord
  • Privécabines
  • Geen bagagelimiet
Bekijk de overtochten Aanbieding onder voorbehoud van de voorwaarden van Brittany Ferries.