Guinness World Records – Deze Ier liep 6.805 kilometer op blote voeten naar huis
Nieuws uit Ierland

Guinness World Records – Deze Ier liep 6.805 kilometer op blote voeten naar huis

door Gwen LE COINTRE
Illustration : une marche pieds nus sur les routes irlandaises, en écho au record d’Eamonn Keaveney.

Van het brandhete asfalt in Hongarije tot de doorweekte wegen van Ierland: Eamonn Keaveney doorkruiste Europa zonder schoenen en maakte van een onwaarschijnlijke uitdaging een indrukwekkend solidair avontuur.

Er zijn comfortabelere manieren om naar huis terug te keren. Eamonn Keaveney koos ervoor om vanuit Istanbul zonder schoenen, zonder sandalen en zonder ook maar één reservepaar onderin zijn tas naar Ierland terug te lopen. Na 6.805,83 kilometer op blote voeten in 369 dagen bereikte de 34-jarige Ier zijn geboorteplaats Claremorris in County Mayo en heroverde hij het wereldrecord voor de langste wandeling op blote voeten.

Achter dat bijna onvoorstelbare cijfer gaat een jaar schuil van brandhete wegen, regen, kou, blessures en ontmoetingen. Een bewust ongewoon avontuur, maar vooral een verhaal van vasthoudendheid en solidariteit voor twee doelen: de mentale gezondheid van jongeren en milieubescherming.

6.805 kilometer op blote voeten tussen Istanbul en Ierland

Een heel jaar zonder schoenen door Europa

Eamonn Keaveney vertrok op 4 maart 2025 uit Istanbul. Zijn route voerde hem door Turkije, Bulgarije, Roemenië, Hongarije, Oostenrijk, Duitsland en Frankrijk, voordat hij Engeland, Wales en vervolgens Ierland bereikte.

De wandelaar trok eerst naar het uiterste westen van Kerry, waar hij begin februari 2026 Dún Mór bereikte. Toch was het avontuur daarmee nog niet voorbij. Hij moest nog zo’n 500 kilometer afleggen om thuis te komen in Claremorris. Zijn officiële aankomst vond plaats op 7 maart 2026, 369 dagen na zijn vertrek.

De afstand die uiteindelijk door Guinness World Records werd erkend, bedraagt exact 6.805,83 kilometer. Dat is meer dan de breedte van de aaneengesloten Verenigde Staten en bijna twee keer zoveel als het vorige record van 3.409,75 kilometer.

Waarom zo’n onredelijke wandeling ondernemen?

Een uitdaging die niet uit een trauma, maar uit een hardnekkig verlangen voortkwam

Bij dit soort prestaties hopen we soms op een spectaculaire openbaring, een verloren weddenschap of een belofte die op een stormachtige avond is gedaan. Het antwoord van Eamonn Keaveney is veel eenvoudiger: na een eerste lange tocht rond Ierland wilde hij opnieuw op pad. Een continent doorkruisen leek hem de volgende stap.

De man uit Mayo presenteert zich niet als een mystieke held die onder zijn voetzolen naar de zin van het leven zoekt. Hij staat eerder voor een mix van nieuwsgierigheid, koppigheid en een voorliefde voor ronduit onwaarschijnlijke uitdagingen. Tegenover RTÉ omschreef hij zichzelf met humor als een combinatie van « gek en koppig », zonder aanspraak te maken op een ingewikkeldere verklaring.

Juist die eenvoud geeft het verhaal zijn menselijke dimensie. De uitdaging ontstond niet uit een zorgvuldig voor sociale media opgebouwd verhaal. Ze begon met een persoonlijke wens die sterk genoeg was om een jaar onbetaald verlof, een rugzak en duizenden kilometers ongemak te rechtvaardigen.

Menselijke voetzolen zwaar op de proef gesteld

Asfalt, doornen, glas en extreem weer

Voor zijn vertrek had Eamonn zijn voeten voorbereid door geregeld zonder schoenen te wandelen en te hardlopen. Die training maakte zijn natuurlijke zolen dikker, maar niet onoverwinnelijk. Lange dagen op asfalt sleten zijn huid soms af tot ze bloedde. Grindpaden dwongen hem langzamer te lopen, terwijl doornen en kleine stukjes glas een voortdurende bedreiging vormden.

Een doorn van een sleedoorn veroorzaakte een infectie die ernstig genoeg was om hem een week stil te leggen. Slechts enkele dagen voor zijn aankomst brak hij ook lichtjes een teen. Een hondenbeet, vroeg tijdens zijn tocht in het noordwesten van Turkije, dwong hem snel een rabiësvaccinatie te zoeken.

Ook het weer deed een duit in het zakje. In Hongarije werd de zomerhitte zo hevig dat hij zijn tocht soms moest onderbreken. Enkele maanden later kreeg de wandelaar met het tegenovergestelde probleem te maken: regen, sneeuw en winterse temperaturen. Tot in Duitsland sliep hij vaak in een tent. Toen de kou inviel, wisselde hij overnachtingen bij mensen thuis, gastvrij onthaal en zo goedkoop mogelijke oplossingen af.

Vreemd genoeg was het gewicht van zijn rugzak soms lastiger dan zijn voeten. Zijn hele dagelijks leven moest op zijn schouders passen: kampeermateriaal, kleding, voedsel en onmisbare spullen voor een tocht van meer dan een jaar.

De vriendelijkheid van onbekenden als rode draad

Een Turks ontbijt na een hondenbeet

Eamonns voeten trokken duizenden verbaasde blikken, maar nauwelijks vijandigheid. Onderweg leidde nieuwsgierigheid vaak tot een gesprek, en vervolgens tot een deur die openging, een keuken of een kamer voor de nacht. In landelijke gebieden waar reizigers zelden langskomen, kon zijn verschijning als wandelaar zonder schoenen sowieso moeilijk onopgemerkt blijven.

Een ontmoeting in Süloğlu, Turkije, vat het avontuur perfect samen. Eamonn zocht het ziekenhuis nadat hij de dag ervoor door een hond was gebeten. Nog voordat hij het eerste huis van de stad voorbij was, nodigde een inwoner hem uit voor koffie en ontbijt met zijn familie. Daarna tekende diens kleindochter een kaartje om hem de weg naar de medische instelling te wijzen.

Dat kleine gebaar tegenover zo’n immense afstand behoort misschien tot de meest veelzeggende herinneringen van de reis. De kilometers leverden het record op; de mensen die hij ontmoette gaven het zijn verhaal. Ook bij zijn terugkeer in Ierland bleef die solidariteit voortduren: volgens Eamonn betaalde hij tijdens het laatste deel van zijn tocht door het land slechts voor één overnachting.

Een wandeling voor mentale gezondheid en het milieu

Meer dan 21.000 euro ingezameld tijdens de reis

Het avontuur bracht ook meer dan 21.000 euro op voor twee verenigingen. De eerste, Jigsaw, ondersteunt jongeren in Ierland op het gebied van mentale gezondheid. De tweede, Friends of the Earth Ireland, zet zich in voor klimaatrechtvaardigheid en milieubescherming.

Dankzij die dubbele inzet is het record meer dan een individuele prestatie. Elke etappe, elk interview en elke gedeelde ervaring van zijn avontuur bracht deze doelen opnieuw onder de aandacht. De wandeling was extravagant, maar de noden waarvoor hij zich inzette zijn uiterst concreet.

De tocht toonde ook de kracht van een uitdaging die in één zin te begrijpen is. Geen lange handleiding nodig: een man loopt zonder schoenen van Istanbul naar Ierland. Het beeld wekt nieuwsgierigheid, die vervolgens naar de verenigingen leidt waarvoor hij zich inzet.

Eamonn Keaveney is niet aan zijn eerste opmerkelijke record toe

Ierse bergtoppen op een eenwieler

Voor Eamonn Keaveney is 6.805 kilometer op blote voeten lopen geen plotselinge excentriciteit. In 2016 legde hij al 2.080,14 kilometer rond Ierland af zonder schoenen, waarmee hij voor het eerst het wereldrecord in deze discipline vestigde.

Twee jaar later beklom hij in tien dagen tien Ierse bergen, nog steeds op blote voeten. Zijn palmares omvat onder meer beklimmingen van Croagh Patrick, een berg in Mayo die bekendstaat om zijn bedevaart, maar waarvan de stenen niet bepaald om hun zachtheid bekendstaan.

In 2023 veranderde hij van vervoermiddel, zonder het zichzelf echt makkelijker te maken. Hij doorkruiste Ierland op een eenwieler het snelst in de mannencategorie, in vijf dagen, vijf uur en drieëntwintig minuten. Een prestatie die zijn voorkeur bevestigt voor projecten ergens tussen indrukwekkend en absurd.

Een wereldrecord, maar bovenal een thuiskomst

Claremorris na 369 dagen

Eamonn had het oude record al in september 2025, aan de grens tussen Hongarije en Oostenrijk, verbroken. Hij had daar kunnen stoppen. Toch trok hij verder westwaarts, stak hij Het Kanaal over, bereikte hij Kerry en liep hij vervolgens noordwaarts naar Mayo. Zijn doel was niet alleen verder lopen dan de vorige recordhouder: hij wilde de hele weg naar huis afleggen.

Zijn aankomst in Claremorris geeft de reis een dimensie die de wereldranglijst alleen niet kan meten. Na een jaar waarin hij land na land verderging, lag de finish niet in een stadion of op een decor dat voor de camera’s was opgebouwd. Het was zijn geboorteplaats.

Guinness World Records heeft de prestatie inmiddels officieel erkend. Eamonn geeft zelf toe dat hij na dit jaar onderweg nog moet herstellen. Gevraagd naar een volgende uitdaging sluit hij niets uit. Een redelijk antwoord van een man die schoenen blijkbaar als een optioneel accessoire beschouwt.

Belangrijkste bronnen: Guinness World Records, RTÉ News, Jigsaw en Midwest Radio. De illustratieve afbeelding toont niet Eamonn Keaveney.

Magazine

Het laatste nieuws uit Ierland

Al het nieuws