An Teach Solais
Toeristische trekpleister

An Teach Solais

Inishmore, Araneilanden, County Galway, Republiek Ierland
(0 votes)
Ancien phare d’Inishmore, 2009. <a href="https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Inishmore_old_lighthouse.jpg">Herbert Ortner</a>, <a href="https://creativecommons.org/licenses/by/3.0/">CC BY 3.0</a>.

Een 19e-eeuwse vuurtoren op de bergkam van Dún Eochla.

U moet het binnenland van Inis Mór intrekken om de oude vuurtoren te ontdekken. In Oghil, boven de percelen die door stenen muurtjes worden omsloten, staat een ronde kalkstenen toren vlak bij het fort Dún Eochla. Dit is An Teach Solais. Van 1818 tot 1857 leidde het licht er schepen bij hun nadering van de baai van Galway. Vanaf het vasteland leek een locatie op de hoogten een logische keuze. Vanaf zee bleek die veel minder overtuigend.

De geschiedenis van de oude vuurtoren van Inishmore

Een licht ontstoken op 1 mei 1818

Aan het begin van de 19e eeuw vormen de Aran Islands een natuurlijke barrière bij de ingang van de baai van Galway. Een schip dat vanuit de Atlantische Oceaan nadert, moet nog altijd de vaargeulen aan weerszijden van de archipel vinden. Het licht van Inishmore werd op ongeveer 122 meter boven zee geïnstalleerd, naast een al bestaande seintoren. De Irish National Inventory of Architectural Heritage schrijft het ontwerp van de vuurtoren toe aan George Halpin senior, destijds inspecteur van werken en vuurtorens voor de Ballast Board.

Het eerste licht werd op 1 mei 1818 ontstoken. In de lantaarn droeg een draaiend mechanisme olielampen en reflectoren die het licht bundelden. Door zijn rotatie wisselden voor een waarnemer op zee perioden van licht en duisternis elkaar af. Zo konden zeelieden dit licht onderscheiden van de vaste lichten van Loop Head in het zuiden en Clare Island in het noorden. In het donker hielp het ritme van het signaal evenzeer bij het herkennen van de vuurtoren als de positie ervan op de kaart.

Waarom de vuurtoren in 1857 werd vervangen

De hoogte moest het licht al van ver zichtbaar maken. Bij helder weer bood zij een vrij uitzicht tot aan de horizon. Maar zodra laaghangende wolken de bergkam omhulden, kon de lantaarn verdwijnen terwijl het zicht dichter bij het water nog beter was. Vanuit open zee gaf dit ene licht schepen bovendien weinig informatie over de ligging van de twee doorgangen rond de eilanden. De autoriteiten die verantwoordelijk waren voor de scheepvaart vroegen herhaaldelijk om de locatie te herzien.

De oplossing bestond erin beide uiteinden van de archipel van bakens te voorzien. In 1857 namen de lichten van Eeragh in het noordwesten en Inis Oírr in het zuidoosten die taak over. De toren van Oghil diende vanaf dat moment niet langer voor de scheepvaart. Op lokaal niveau bleef een andere vraag bestaan. Vissers uit de baai van Cill Éinne en Kilronan hadden nog steeds een oriëntatiepunt nodig bij de ingang van hun ankerplaats. Uiteindelijk kregen zij een afzonderlijk licht op Straw Island, dat in 1878 in gebruik werd genomen.

Wat is er over van An Teach Solais?

Een kalkstenen toren en een ijzeren galerij

De toren is herkenbaar aan zijn licht conische schacht en regelmatige lagen grijze kalksteen. De galerij rond de top rust op stenen consoles en heeft een gietijzeren balustrade. Van onder naar boven gezien is het contrast zichtbaar tussen de dikke muren van de toren en de lichtere constructie die de lantaarn omringde. De nationale inventaris vermeldt ook het behoud van een gietijzeren binnentrap, een gedocumenteerd onderdeel van het gebouw.

De oude vuurtoren werd aan het einde van de 19e eeuw als ruïne beschreven en in 1993 gerenoveerd voor een ander gebruik. Tegenwoordig is hij buiten gebruik. Toch heeft zijn silhouet nog altijd de kenmerken waaraan een vuurtoren uit het begin van de 19e eeuw te herkennen is, ook al verdween de functie die zijn ligging rechtvaardigde al lang geleden.

De vuurtoren en Dún Eochla ontdekken

Twee herkenningspunten op dezelfde bergkam

Combineer een bezoek aan de vuurtoren met dat aan Dún Eochla, het nabijgelegen ronde fort. De vuurtoren dient als herkenningspunt op weg naar het fort, dat via een graspaadje naar het oosten bereikbaar is. Door de nabijheid van beide bouwwerken kunt u twee manieren vergelijken waarop de hoogte werd benut. De stenen omwalling beslaat het reliëf, terwijl de vuurtoren het uitzicht over zee gebruikte om zijn signaal uit te dragen.

Bij helder weer lopen de gronden van Oghil in kleine percelen af naar de noordkust, met Connemara aan de overkant van de baai. Bij mist kan het landschap zich binnen enkele minuten sluiten. Vanaf de bergkam geeft deze verandering in zichtbaarheid een heel concreet beeld van het probleem waarmee zeelieden in de 19e eeuw werden geconfronteerd. Plan een stop in voor het landschap en het uitzicht van buitenaf, en respecteer de toegangsbeperkingen ter plaatse.


Guide pratique

An Teach Solais

Les informations essentielles pour préparer votre visite avec les bons repères, les bons accès et les bonnes options de réservation.

Coordonnées GPS

53.1275, -9.7022

Horaires d'ouverture

Vuurtoren buiten gebruik. Er zijn geen bevestigde openingstijden voor een bezoek aan het interieur.

Vérifiez les horaires et conditions d’accès avant votre départ, surtout en haute saison ou lors des jours fériés irlandais.
Tarifs

Voor de toren is geen officiële kaartverkoop bekend.

Localisation

An Teach Solais sur la carte

Ga met je eigen auto naar Ierland

Bespaar 10 % met Brittany Ferries

Boek je overtocht naar Ierland vanuit Frankrijk, Spanje en Engeland en profiteer van een directe korting dankzij Guide-Irlande.com.

  • Je auto aan boord
  • Privécabines
  • Geen bagagelimiet
Bekijk de overtochten Aanbieding onder voorbehoud van de voorwaarden van Brittany Ferries.